آدمک آخر دنیاست بخند... آدمک مرگ همین جاست بخند...
طی سه سال گذشته هر جا که می رفتم هر کار که می کردم این صفحه به مانند فرزندی که به مادرش چسبیده به من وصل بود خنده هایم گریه هایم غم هایم شادی هایم همه و همه با این صفحه تقسیم می شد... بهش انس عجیبی داشتم خیلی عجیب ... انگیزه ام اما برای راه اندازی اش زندگی و نفس کشیدن بود.. عاشق شدن و عاشق ماندن! نوشتن و نوشتن برای دلم ... برای خودم ... برای تقسیم همه هیجانات .. حال تصمیم دارم برای راحتی چیزهایی که دوستشان دارم از آنها در گذرم!! "آدمک تنهاست بخند" هم جز این دوست داشتنی های زندگی ام بود ... نمی دانم نه زیاده روی کردم نه ؟؟!! شاید هم روزگار گریبانم را گرفته !! اما می دانم که اعتمادم را از دست دادم... هنوز هم نمی دانم تا چه مدت می شود صبور بود... می شود ساکت بود و دم نزند... هنوز هم نمی دانم سرنوشت توانست مغلوبم کند یا من سرنوشت را !! حال هزاران سووال بی پاسخم را به خاطر اعتماد از دست رفته ام در دنیای مجازی و آدمک ۸۶ می گذارم و آن را وا می نهم تا سکوتم نشکند..! این بلاگ با قالب جنبش سبز و آهنگ خالی ابی که بسیار دوستش دارم در دنیای مجازی تا روز مبادا ماندگار شد... روزی شبیه امروز یا فردایم! عزیزان همراه در این مدت همه تلخی ها و شادی هایم را تحمل کردید و دم نزدید.. سپاسگزار شما هستم به خاطر همه امیدها در سرزمینی که سقفش کوتاه است و سقف آدم هایش کوتاه تر! عزت مستدام و خداحافظ : زینب از این پس مرا اینجا بخوانید: (کلیک کنید باز میشه)
| قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت |
درباره سايت
و ساقه های جوانم از ضربه های تبرهایتان زخم دار است
با ریشه چه می کنید؟
گیرم که بر سر این باغ بنشسته در کمین پرنده اید
پرواز را علامت ممنوع می زنید
با جوجه های نشسته در آشیان چه می کنید؟
گیرم که می کشید
گیرم که می برید
گیرم که می زنید
با رویش ناگزیر جوانه چه می کنید؟
زینبم ... زینت دهنده پدر همان که به جرم ایستادگی بر سر عقایدش اخراج شد ... آری یک قربانی رسانه ای adamakman@yahoo.com
زینب کریمیان
منوی سايت
پيوند های روزانه
آرشيو سايت
پيوند ها
اختصاصی ويژه
طراح قالب
امكانات سايت